Hoofd >> Astronomie >> Wat is maanillusie?

Wat is maanillusie?

Maan - Volle maan

De ene keer of de andere keer bent u waarschijnlijk tegengekomen wat astronomen de maanillusie noemen. Maanillusie is een optische illusie die ervoor zorgt dat de maan dichtbij de horizon groter lijkt dan hoger aan de hemel. Het is al sinds de oudheid bekend en vastgelegd door verschillende culturen. Het gloeit ook meer oranje als het laag bij de lucht is.

Maar waarom?

Maar ondanks het feit dat mensen deze illusie al duizenden jaren observeren, hebben we er nog steeds geen concrete verklaring voor. Eén overtuiging is dat het licht van de maan een langere afstand door de atmosfeer aflegt. Terwijl het langs dit lange pad reist, worden de kortere, blauwere golflengten van het licht verstrooid, waardoor de langere, rodere golflengten overblijven. En de atmosfeer, het stof of de vervuiling van onze aarde kunnen deze rode kleur ook verdiepen.



Met behulp van de beroemde Grote Beer kun je een ander type maanillusie waarnemen. Deze week in de schemering kun je de Beer gemakkelijk bijna direct boven je hoofd vinden. Kijk nu naar Dubhe en Merak, de zogenaamde Pointer Stars aan het einde van de Dipper's bowl en probeer je voor te stellen dat er elf Volle Manen opgesteld staan ​​in de ruimte tussen hen in. Misschien kun je er vier of vijf in persen, maar elf? En toch meet de Maan aan onze hemel een halve graad in doorsnee, terwijl de wijzers 5½-graden van elkaar verwijderd zijn.

Dus ja, (zoals Goudlokje zou zeggen), elf zou precies goed passen!

Heldere dingen aan de hemel lijken groter dan ze in werkelijkheid zijn. Kunstenaars lijken dit, al dan niet bewust, te weten en lijken de grootte van de maan in hun schilderijen altijd drastisch te overdrijven. En toch, als de maan nauwkeurig op schaal zou worden weergegeven, zou hij worden aangezien voor een zeer heldere ster.

Interessant is dat toen de allereerste Zeiss-planetariumprojectoren werden gebouwd in de jaren 1920, zowel de zon als de maan werden ontworpen om precies ½-graad te onderdrukken wanneer ze werden geprojecteerd op hun halfronde scherm, gewoonlijk een koepel genoemd. Maar voor het oog leken ze veel te klein in vergelijking met de werkelijke zon en maan. Dus de technici van Zeiss verdubbelden hun grootte om ze realistischer te laten lijken; een praktijk die tot op de dag van vandaag in alle planetaria voortduurt.